Η ζωή από την πλευρά της
βιολογίας
Οι βιολόγοι θεωρούν ότι η
ζωή είναι η περίοδος εκείνη, μεταξύ της γέννησης και του θανάτου ενός
οργανισμού. Ζωντανός οργανισμός θεωρείται εκείνος που τρέφεται, παράγει
ενέργεια κι αναπαράγεται. Παράλληλα, οι βιολόγοι με τον όρο ζωή αναφέρονται στη
συνεχή εξέλιξη των ζωντανών οργανισμών.
Η ζωή όπως την βλέπουν οι
φιλόσοφοι
Η ζωή από την πλευρά των
φιλοσόφων αποκτά άλλη διάσταση. Για παράδειγμα, ο Σωκράτης θεωρεί ότι όπως του
αγάλματος, έτσι και του βίου όλα τα μέρη πρέπει να είναι αρμονικά και ότι ο
άριστος τρόπος του βίου είναι να ασκούμε τη δικαιοσύνη. Από αυτό καταλαβαίνουμε
ότι οι φιλόσοφοι αντιλαμβάνονται τη ζωή ως έναν τρόπο για να ακακαλύψει ο
άνθρωπος τις αρετές του.
Η ζωή όπως τη ζούμε
Η ζωή όπως τη ζούμε είναι
το αποτέλεσμα του συνδυασμού των ενστίκτων και των ηθικών αξιών που αποκτούμε
κατά τη διάρκειά της. Είναι επίσης ο συνδυασμός όλων των πραγμάτων που θέλουμε
και αυτών που πρέπει να κάνουμε. Όσο πιο αρμονικός είναι ο συνδυασμός αυτός,
τόσο πιο αρμονικός είναι και ο βίος που ορίζει ο Σωκράτης.
Η ζωή μέσα από τα δικά μου
μάτια
Είναι όλες εκείνες οι
στιγμές που άλλοτε γελάω και άλλοτε κλαίω. Είναι όλα αυτά τα συναισθήματα που
μου προκαλούν τα αγαπημένα μου πρόσωπα. Είναι όλες οι αναμνήσεις και όλα τα
μελλοντικά μου όνειρα. Είναι όλα τα ταξίδια που έκανα και αυτά που θα κάνω. Η ζωή για μένα είναι ένα
ταξίδι συναισθημάτων.
Ελένη Κούκουρα
Μια γεύση της ζωής...
Η ζωή είναι το τέλος και η αρχή.
Ένα όνειρο που δεν μπορεί να ανατραπεί.
Ένα λουλούδι που άνθισε σε μια ρωγμή τσιμέντου…
Ένα βιβλίο που πνίγεται στη φαντασία
ενός ταλέντου..
Μερικές φορές όμως, εμφανίζεται ως...
το κουράγιο του πονεμένου
και η ελπίδα του καταδικασμένου. Για
αυτό...
Κοίτα να τη ζήσεις όπως της αξίζει…
πρέπει κανείς να γελά και όχι να ξινίζει..
Κάνε φίλους καλούς…
που θα σου χαρίσουν τρέλα και όχι
λυγμούς..!
Αγάπα σαν να μην υπάρχει αύριο,
Δεν μπορείς να ξέρεις τι θα γίνει
μεθαύριο..!
Μείνε δυνατός και μην τα παρατάς. Και μην ξεχνάς να χαμογελάς!
Ντέινα Χαραλαμπίεβα
Νιώθει αλλά δεν μιλάει
Πονάει και χαμογελάει
Προχωράει κι ας σέρνει τα βήματά του.
Βοηθάει αν και του λείπει η βοήθεια.
-Ποιος να 'ναι άραγε αυτός; Η απουσία γίνεται
παρουσία.
Για την ζωή του σημασία. Κάθε πληγή τον δυναμώνει αν
και στο βάθος τον απομονώνει.
-Ποιός να' ναι άραγε αυτός?
Κι αν η ζωή γίνει η σκηνή , και οι άνθρωποι οι
ηθοποιοί, εκείνος θα πρωταγωνιστεί...
μόνο όταν τα φώτα σβήσουν.
Δεν μένει τίποτα παρά μόνο μια σιωπή.
Μια τεράστια πληγή. Μια αναπάντητη ερώτηση, μέσα στην ψυχή
του θεατρίνου.
Παντελής Κόλιας
Να ζει κανείς η να μην ζει; αναρωτήθηκε κάποτε ο Σαίξπηρ. Και αν ζει πώς
πρέπει να ζει την ζωή του; Κάθε άνθρωπος ζει την δική του ζωή διαφορετικά από
τους άλλους ανθρώπους έτσι όπως αρέσει στον καθένα. Η ζωή είναι χίλια πράγματα.
Είναι το “ναι’ και το “
όχι» Είναι το παιδί από την Αφρική που θα πεθάνει αύριο από ασιτία και είναι η
προσπάθεια εκατομμυρίων ανθρώπων να βρουν ένα μεροκάματο. Και μερικοί νομίζουν
ότι ένας άνθρωπος «ζει» την ζωή του όταν
υπάρχει πλούτος, δύναμη, και εκμετάλλευση των ανθρώπων. Ε λοιπόν όχι! Στη ζωή
πρέπει να κυριαρχεί μόνο η χαρά αλλά και η λύπη και η αγάπη για τους γύρω μας. Στην
ζωή πρέπει να κάνουμε τα αδύνατα, δυνατά χωρίς να λέμε δεν μπορώ και δεν
γίνεται. Γιατί το δεν μπορώ στην ζωή ενός ανθρώπου είναι θέμα χρόνου εάν θέλει
να πραγματοποιήσει τα όνειρα του.
Δήμητρα Τρακόσσα
Και τα τέσσερα αυτά ποιήματα , δηλαδή το Όσο μπορείς , το
παράπονο , το Ενθάδε κείται και οι Σκλάβοι πολιορκημένοι, έχουν κάτι κοινό,
μιλούν όλα για τη ζωή. Το καθένα από αυτά, με τον δικό τους τρόπο, μας την
περιγράφει. Μέσα από το ποίημά του, το παράπονο, ο Οδυσσέας Ελύτης μας
λέει ότι κατά τη διάρκεια της ζωής του κατάλαβε ότι κατέληξε εκεί που δεν ήθελε
και πως πορεύθηκε στη ζωή του σαν άλλος. Στο ποίημα Ενθάδε κείται, επίσης, ο
ποιητής μας λέει ότι ο φόβος για το τι θα πουν οι άλλοι και η ματαιοδοξία μπορούν
να γίνουν αιτία για κάποιον να τελειώσει τη ζωή του και στο ποίημα Σκλάβοι
πολιορκημένοι ο Κώστας Βάρναλης μας εξηγεί ότι η ύπαρξη του ανθρώπου , που έχει
λίγη θέληση και μεγάλο πόνο, θα είναι σκοτεινή και ο άνθρωπος αυτός θα γίνει
άλλος από αυτόν που ήθελε. Τέλος, στο ποίημα Όσο μπορείς ο Καβάφης μας
συμβουλεύει να μην εξευτελίζουμε την ζωή γιατί όποιος το κάνει θα γίνει ένας
δυστυχισμένος άνθρωπος που η ζωή του θα γίνει αλλοτριωμένη.
Αιμίλιος Τσεσμεζής
Τα
ποιήματα μας προτρέπουν σε μια ηθική στάση και μετρημένη κοινωνική ζωή. Στη ζωή
του ο καθένας μας έχει όνειρα και επιθυμίες που πιστεύει πως θα τα
πραγματοποιήσει στην πορεία της ζωής του . Όμως πολλές φορές στου δρόμου τα
μισά καταλαβαίνει πως άλλα ήταν εκείνα που αγαπά , γι΄ αλλού ξεκίνησε . Η ζωή
του δεν γίνεται όπως τη θέλει , αλλά ζει με το φόβο του τι θα πουν οι άλλοι και
με τη ματαιοδοξία να αρέσει . Καταλαβαίνει ξαφνικά όμως ότι του έκλεψαν ό,τι
είχε πιο δικό του , πορεύτηκε σαν να ήταν άλλος και όχι αυτός . Τουλάχιστον
αφού δεν μπόρεσε να κάνει τη ζωή του όπως την ήθελε έπρεπε να κάνει τούτο . Να
την προφυλάξει απ΄ την συνάφεια του κόσμου , γυρίζοντας την από σχέση σε σχέση
, να μην την εκθέτει σε συναναστροφές και καθημερινές ανοησίες. Γιατί πάντα θα
΄ ναι αργά , δεύτερη ζωή δεν έχει . Η νιότη που δείχνει πως θα γινόταν άλλος ,
γρήγορα περνά και η ύπαρξη του βουτά μες στα σκουπίδια και η ζωή του θα γίνει
μια ξένη φορτική . Να έχει θέληση να αντισταθεί στον πόνο της ζωής ακόμα και αν
είναι μια αστραπή η ζωή του , προλαβαίνει τα δικά του θέλω , τα δικά του όνειρα
και όχι των άλλων. Γιατί το μνήμα που θα σκεπαστεί θα κρύβει κάποιον άλλο
, ξένον , αυτός δεν θα κείται εκεί θα έχει γίνει κάποιος άλλος . Ξύπνα πριν
φύγει η ζωή !
Άννα Τρουμούση
