Σχολική εφημερίδα του 6ου Γυμνασίου (Τεύχος 2ο)

 Έτοιμο και το δεύτερο τεύχος της εφημερίδας του Β2.Διαβάστε την και πείτε μας τις εντυπώσεις σας!

podcast : «Στο ίδιο σπίτι, σε άλλον κόσμο» Επεισόδιο 1 : Το κινητό

 Με χαρά σας παρουσιάζω το πρώτο μας podcast που δημιουργήθηκε στα πλαίσια του εκπαιδευτικού προγράμματος "Παιδεία στα Μέσα"

Μια σειρά από podcasts για γονείς και παιδιά που μένουν στο ίδιο σπίτι…αλλά δεν συνεννοούνται ΠΟΤΕ! Εδώ θα μιλάμε για καβγάδες, κινητά, βαθμούς…Είμαστε μια ομάδα μαθητών του 6ου Γυμνασίου Καρδίτσας και αυτό είναι το podcast : «Στο ίδιο σπίτι, σε άλλον κόσμο»

Επεισόδιο 1 : Το κινητό

Ακούστε το και στο Spotify:

https://open.spotify.com/episode/17dgR4kB9emP2AVg4FLqhe...

Αν σας άρεσε, κάντε follow και στείλε το σε έναν γονιό ή φίλο για να το ακούσει

Οι μαθητές και οι μαθήτριες μας γράφουν

Θα τρέχω και θα τρέχω

με μικρά γρήγορα βήματα

ως την άκρη του γηπέδου

και πίσω ξανά.

 

Και ο σπάγκος θα ξετυλίγεται

στα χέρια μου σιγά-σιγά

σαν σελίδες του βιβλίου

που ανοίγουν στον αναγνώστη.

 

Και όσο τρέχω

ο χαρταετός θα ανεβαίνει

θα σκαρφαλώνει στον ουρανό

ψάχνοντας τον άνεμο.

 

Και όταν τον νιώσω να τραβά

θα σταματήσω, θα τον κοιτάξω

κι αν πέσει

θα του δώσω ξανά ζωή τρέχοντας.

 

Θα τρέχω με τα μάτια κλειστά

πιστεύοντας πως πετώ κι εγώ

κι έτσι δεν θα κουράζομαι

θα έχω δύναμη να συνεχίσω.

 

Και όταν κάποτε τελειώσει ο σπάγκος

όταν φτάσει στο τέλος του δρόμου του

θα ξέρω πως ο χαρταετός

ήταν σαν την ψυχή του ανθρώπου.

 

Θέλει πίστη,

θέλει ουρανό

Θέλει κάποιον

να τρέχει γι’αυτόν.

 

Ποίημα της μαθήτριας   Τριανταφύλλου Ευτυχίας    (Β1)

                                                         

 

Μια ιστορία του μαθητή Βασίλη Αδάμου 

Σε ένα μακρινό χωριό έξω από την πόλη της Αλεξανδρούπολης, υπήρχε μία πλατεία.Στη μέση της ήταν φυτρωμένος ένας τεράστιος πλάτανος.Μια μέρα έγινε ένας μέγαλος σεισμός στο χωριό.Εκείνη τη μέρα καταστράφηκαν αρκετά σπίτια και μικρά μαγαζάκια.Επιπλέον καταστράφηκε μία εκκλησία και να ιατρείο του χωριού.Το μόνο πράγμα που άντεξε ήταν εκείνος ο πλάτανος.Οι κάτοικοι στο χωριό απόρησαν για το πώς γίνεται να άντεξε αυτό το μεγάλο και γέρικο δέντρο.Οπότε οι κάτοικοι ανέλαβαν δράση ώστε να τους λυθεί αυτό το μυστήριο.'Ετσι και έγινε.Ένα πρωινό αποφάσισαν να πάνε από σπίτι σε σπίτι και να ρωτήσουν τους ηλικιωμένους.Όμως κανένας δεν μπορούσε να απαντήσεις σε αυτό το ερώτημα.Οι κάτοικοι γεμάτοι απογοήτευση πήραν το δρόμο της επιστροφής.Καθώς περπατούσαν, είδαν ένα μικρό πέτρινο σπίτι και σκέφτηκαν ότι θα ήταν καλή ιδέα να πλησιάσουν το σπίτι και να χτυπήσουν την ξύλινη πόρτα.Τελικά μπήκαν στο σπίτι και αντίκρισαν μία κυρία μεγάλης ηλικίας να κάθεται σε μία πολυθρόνα δίπλα στο ζεστό τζάκι και να βλέπει το σούρουπο από το απέναντι παράθυρο.Η ηλικιωμένη γυρνάει με αργό ρυθμό του κεφάλι της, βλέπει τους ανθρώπους να στέκονται στην πόρτα και τους λέει:"Περάστε μέσα παιδιά μου! Μην κάθεστε στην πόρτα και μου σπαράζεται τη γέρικη καρδιά μου." Τους έβαλε να κάτσουν και τους πρόσφερε μερικά από το χειροποίητα γλυκίσματα της. -Πώς εξηγείται αυτή η επίσκεψη;τους ρώτησε στη συνέχεια. Ένας από τους ανθρώπους της απαντάει: "Ήρθαμε για να μάθουμε μία ιστορία.Την ιστορία του πλάτανου στη μέση της πλατείας. -Ήμουν πιτσαρίκα, γύρω στα πέντε.. ο δήμος της Αλεξανδρούπολης μας παρακάλεσε να φυτέψουμε έναν πλάτανο στη μέση της πλατείας για να μαζευόμαστε και να ξεκουραζόμαστε κάτω από τον ίσκιο του. Έμείς το κάναμε.Μαζευτήκαμε όλοι οι χωριανοί και φυτέψαμε αυτό το όμορφο δέντρο με αγάπη.Μετά από μερικά χρόνια που αυτό το δέντρο μεγάλωσε, ήρθε ο ιερέας του χωριού.Το σταύρωσε, το ευλόγησε και είπε ότι αυτός ο πλάτανος θα αντέξει όλες τις καταστροφές που θα υποστεί τούτο το χωριό.Αυτή είναι η ιστορία του είπε στο τέλος η γιαγιά. Οι κάτοικοι συγκινήθηκαν και φεύγοντας ευχαρίστησαν τη γιαγιά. Από τότε, όλοι οι κάτοικοι, όταν περνούσαν από το δέντρο, το σταύροωναν.Τα χρόνια πέρασαν,ήρθαν σεισμοί και πυρκαγιές, όμως ο πλάτανος ανέγγιχτος.Το τελειωτικό χτύπημα όμως ο πλάτανος δυστυχώς δεν κατάφερε να το αντέξει. Ήταν μία μεγάλη πλημμύρα με τόση δύναμη και ορμή που ξερίζωσε το δέντρο. Οι χωριανοί το μάζεψαν και προς τιμήν του τοποθέτησαν ένα μνημείο που έγραφε ένα μήνυμα της γιαγιάς: "Αντίο στον πλάτανο που άντεξε όλες τις καταστροφές του χωριού"

Όταν η ποίηση συναντά την τεχνητή νοημοσύνη

 

 Μελοποίηση Ελεύθερων Πολιορκημένων με το suno 

Στο πλαίσιο της δημιουργικής μας εργασίας, οι μαθητές μου προσέγγισαν τους «Ελεύθερους Πολιορκημένους» του Διονύσιου Σολωμού με έναν διαφορετικό τρόπο: τους έδωσαν φωνή και μουσική μέσα από εργαλεία Τεχνητής Νοημοσύνης. Συνδυάζοντας ποίηση, μουσική και δημιουργικό πειραματισμό,  η λογοτεχνία συναντά την τεχνολογία και η μάθηση γίνεται έμπνευση. 

Μπορείτε να ακούσετε εδώ τους πειραματισμούς τους: 

https://suno.com/s/7wqgLnaVagDXvDrZ    από την Εριφύλη Διαμάντη 

https://suno.com/s/8Kv1B3bsbYyDaMnQ  από τον Αλέξανδρο Γκούρλα 

                                                                       

https://suno.com/s/ZxJMu12hDCX75QXs       από τον Θωμά Πιτσαριώτη 

Σταυρόλεξο Ελένη του Ευριπίδη -Α΄Επεισόδιο

 

Ο Μενέλαος στα sosial

Ξεχάστε ό,τι ξέρατε για τον Μενέλαο, το βασιλιά της Σπάρτης. Άλλα προγραμμάτισε για αυτόν η Μοίρα; Οι θεοί; Ο Ευριπίδης; 

Ο ήρωας μας  τώρα βρίσκεται ρακένδυτος στην Αίγυπτο, στην  είσοδο ενός παλατιού. Στην έκκλησή του για βοήθεια, απαντά η θυρωρός, μια γερόντισσα. Σκληρή και αυστηρή στην αρχή. Σε λίγο όμως μαλακώνει και τον συμβουλεύει να φύγει γρήγορα από εκεί, γιατί ο βασιλιάς σκοτώνει όποιον Έλληνα συναντήσει, γιατί φοβάται ότι θα του κλέψουν την Ελένη!!!

Τι σκέφτεται τώρα ο ήρωας μας; Πώς νιώθει; 

Τι θα πόσταρε ο Μενέλαος ,αν είχε  λογαριασμό στα sosial; 

Για να δούμε τι φαντάστηκαν οι μαθητές του Γ3 και του Γ1

                                                          Μαρκέλλα Μακρυγιάννη

                                                         Γιώργος Ντάλης 

                                                              Αναστάσιος Μακρής 

                                                                     Εύη Ξόλια

                                                              Μάριος Οικονόμου 

                                                     Σωτήρης Σιακάρας

                                                            Ευάγγελος Πέτσας 

                                              Τηλέμαχος Λέρτας

                                                              Εριφύλη Διαμάντη 

Θωμάς Πιτσαριώτης 

Ιωάννα Γιαννέλου

Εμμέλεια Αθανασοπούλου

Παναγιώτης Γωγούλης

Θωμάς -Ραφαήλ Δήμος 

                                                              Κίμων Γιάκας 

                                                               Αγγελική Αναστασοπούλου

                                                                  Θάνος Βούζας

                                                       Βασίλης Αδάμος 

                                                            Αλέξανδρος Γκούρλας

                                                              Θωμάς Πιτσαριώτης

Σχολική εφημερίδα Τεύχος 1ο

 

Η  σχολική μας εφημερίδα είναι εδώ… ψηφιακή και πιο ζωντανή από ποτέ!
Γυρίστε τις σελίδες, ανακαλύψτε τα άρθρα, τις συνεντεύξεις, τις φωτογραφίες και τις ιστορίες που ετοίμασαν οι μαθητές του Β2 του 6ου Γυμνασίου Καρδίτσας με πολύ μεράκι!

Συνέντευξη με την Αντιγόνη του Σοφοκλή

 

Δράσεις για την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία

 

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, οι μαθητές και οι μαθήτριες του σχολείου μας συμμετείχαν σε μια σειρά από βιωματικές και δημιουργικές δράσεις, με σκοπό να ενημερωθούν, να ευαισθητοποιηθούν και να αναπτύξουν ενσυναίσθηση σχετικά με τα ζητήματα που αντιμετωπίζουν τα άτομα με αναπηρία στην καθημερινότητά τους.

Η ημέρα ξεκίνησε με μια  μουσική δραστηριότητα: οι μαθητές τραγούδησαν στη νοηματική γλώσσα, μαθαίνοντας βασικές κινήσεις και κατανοώντας πόσο σημαντική είναι η επικοινωνία για όλους τους ανθρώπους. Τα παιδιά των τμημάτων Γ1,Γ2,Γ3,Γ4,Β1 και Β2 παρακολούθησαν την  ταινία μικρού μήκους «Νο parking» του του Στάμου Τσάμη, η οποία θίγει τα καθημερινά ζητήματα που καλούνται να αντιμετωπίσουν τα άτομα με αναπηρίες και συμπλήρωσαν φύλλο εργασίας, μέσα από το οποίο προβληματίστηκαν, εξέφρασαν τις σκέψεις τους και συζήτησαν για θέματα ισότητας και αποδοχής.

Οι μαθητές των τμημάτων Γ1 και Γ4 πραγματοποίησαν  επιτόπια έρευνα στους χώρους του σχολείου, με στόχο να εξεταστεί ο βαθμός προσβασιμότητάς του. Οι μαθητές κατέγραψαν σημεία που διευκολύνουν ή δυσκολεύουν την πρόσβαση ατόμων με κινητικές ή άλλες αναπηρίες και παρουσίασαν τα συμπεράσματά τους δημιουργώντας ένα δικό τους infographic, στο οποίο αποτύπωσαν ευρήματα και προτάσεις βελτίωσης.

Τέλος,οι μαθητές  ενημερώθηκαν για  ζωγράφους που δημιουργούν χωρίς τη χρήση των χεριών, ανακαλύπτοντας τη δύναμη της θέλησης και την απεριόριστη δυνατότητα της ανθρώπινης έκφρασης. Δοκίμασαν και τα ίδια να ζωγραφίσουν χωρίς χέρια  βιώνοντας τις δυσκολίες αλλά και τη χαρά της δημιουργίας μέσα από μια διαφορετική οπτική.

Οι ταξιώδες του γλύπτη Μπρούνο Καταλάνο

Οι  «Ταξιδιώτες (Les Voyageurs)» του Γάλλου γλύπτη Μπρούνο Καταλάνο ,είναι  μια εξωπραγματική σειρά από δέκα μπρούτζινα γλυπτά που είχαν παρουσιαστεί στη Μασσαλία και αναπαριστούν ρεαλιστικά άτομα που πηγαίνουν στη δουλειά τους και… τους λείπει ένα μεγάλο μέρος του σώματος.

Τα γλυπτά είχαν τοποθετηθεί στο μεγάλο λιμάνι της πόλης που γιόρταζε την ανάδειξη της στην Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα του Πολιτισμού για το έτος 2013.

 Οι μαθητές του Β2 μετά τη διδασκαλία των δημοτικών τραγουδιών "Της ξενιτιάς" συμπληρώνουν το άγαλμα του Μπρούνο Καταλάνο. Ο ήρωας μας φεύγει κι αυτός για δουλειά. Άραγε τι αφήνει πίσω του; 

 

 

Η Ελένη του Ευριπίδη σε Storybook

 Με τη βοήθεια της ΤΝ  μπορείτε να διαβάσετε την υπόθεση του έργου "Ελένη" του Ευριπίδη σε storybook ανοίγοντας τον παρακάτω σύνδεσμο: 

https://gemini.google.com/share/a44e443223d8

Βίντεο ευαισθητοποίησης για την Παγκόσμια ημέρα ψυχικής υγείας

   Με τους μαθητές του τμήματος Β1 εργαστήκαμε και δημιουργήσαμε το παρακάτω βίντεο.

Αφορμή στάθηκε η ηρωίδα από το διήγημα του Διαμαντή Αξιώτη ¨Η Αννα του Κλήδονα" 

και ο Γιαννούλης Χαλεπάς.

Μπορείτε να δείτε το βίντεο : 

Ένα προικοσύμφωνο του 19ου αιώνα

 Στην ανάρτηση  αυτή θα βρείτε τις απαντήσεις των μαθητών σε  φύλλα εργασίας που δημιουργήθηκαν με σκοπό να μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε και να αναλύσουμε ένα προικοσύμφωνο του 19ου αιώνα, Μέσα από δραστηριότητες, θα διερευνήσουμε το νόημα, τους στόχους και τις αξίες που εκφράζονται στο κείμενο, αναπτύσσοντας παράλληλα την κριτική μας σκέψη και τη συνεργασία μέσα στην τάξη.Τα φύλλα εργασίας έχουν σχεδιαστεί ώστε να είναι διαδραστικά και δημιουργικά, με ερωτήσεις, ασκήσεις κατανόησης, λεξιλογίου και παραγωγής γραπτού λόγου.

Προικοσύμφωνο

Αριθμός Συμβολαίου: 10760
Ποσό προίκας: 3.750 δραχμές

       Στη Λάρισα, στη συνοικία Καζγανή, στο ιδιόκτητο κατάστημα του Ν. Ριζοπούλου, σήμερα, Σάββατο 17 Νοεμβρίου 1890, το απόγευμα, ενώπιον εμού, του συμβολαιογράφου Λαρίσης Αγαθάγγελου Ιωαννίδη, κατοίκου της πόλης, και παρουσία των μαρτύρων Παναγιώτη Ζαφειρόπουλου, άνεργου, και Πέτρου Γκανά, δικαστικού κλητήρα, αμφότεροι κάτοικοι Λάρισας, γνωστοί σε μένα, Έλληνες πολίτες, ενήλικοι και χωρίς συγγένεια με μένα ή μεταξύ τους, εμφανίστηκαν αφενός ο παπα-Δημήτριος Βησσαρίωνος, ιερέας, και η σύζυγός του Σταμουλιώ, κόρη του Χατζή Ιωάννη Τσαούση, νοικοκυρά, και αφετέρου ο Ευθύμιος Πετρόπουλος, οινοπνευματοπώλης, όλοι κάτοικοι Λάρισας, και συμφώνησαν τα εξής:

     Ο πρώτος, δηλαδή ο ιερέας Δημήτριος Βησσαρίωνος και η σύζυγός του Σταμουλιώ, έχοντας κόρη σε ηλικία γάμου, ονόματι Ζωή, και επιθυμώντας να την αποκαταστήσουν σύμφωνα με τους ιερούς κανόνες της Ορθόδοξης Ανατολικής Εκκλησίας μας, συμφώνησαν σήμερα με τον δεύτερο, τον Ευθύμιο Πετρόπουλο, να του δώσουν την κόρη τους Ζωή για νόμιμη σύζυγο, ώστε να τελεστεί το μυστήριο του γάμου μέσα σε τέσσερις (4) ημέρες από σήμερα.

    Για τον σκοπό αυτό, παρέδωσαν σήμερα στον μελλονύμφιο, Ευθύμιο Πετρόπουλο, ως προίκα της κόρης τους, διάφορα ρούχα, ενδύματα, κοσμήματα, έπιπλα, οικιακά σκεύη και άλλα είδη, σύμφωνα με κατάλογο που συντάχθηκε μεταξύ τους, συνολικής αξίας 2.126 δραχμών.

   Επιπλέον, η μητέρα της νύφης, Σταμουλιώ, σύζυγος του παπα-Δημήτρη, παρέδωσε ως προίκα και μία οικία αξίας 1.624 δραχμών, που βρίσκεται στη συνοικία Καϊλιά της Λάρισας, με όλα τα παραρτήματά της, εξαρτήματα και το οικόπεδο, οριζόμενη από τα όρια των Αθανασίου Μιχαηλίδου, Χουρσίτ Κάλφα, Σελήμ Αγά Καραλάρ Αγασί και δημόσιο δρόμο.

    Η οικία αυτή ανήκει στην ίδια από αγορά βάσει του υπ’ αριθμ. 59 πωλητηρίου συμβολαίου του 1881, του τότε συμβολαιογράφου και ειρηνοδίκη Λάρισας Α. Μαλαχατόπουλου, το οποίο έχει νομίμως μεταγραφεί στα βιβλία του Ειρηνοδικείου Λάρισας.

    Η οικία είναι επιβαρυμένη με πρώτη υποθήκη υπέρ του Γεωργίου Ζηλιώτη, υποδηματοποιού, κατοίκου Λάρισας, για ποσό 410 δραχμών, σύμφωνα με το υπ’ αριθμ. 7730 δανειστικό συμβόλαιό μου. Το ποσό αυτό θα το καταβάλει ο ίδιος ο μελλονύμφιος, Ευθύμιος Πετρόπουλος, προς τον δανειστή, ώστε να εξαλειφθεί η υποθήκη, καθότι περιλαμβάνεται ήδη στο συνολικό ποσό της προίκας.

     Η οικία αυτή δίνεται ελεύθερη από κάθε άλλο βάρος, χρέος, υποθήκη, δικαίωμα προίκας ή άλλη αξίωση, και ο Ευθύμιος Πετρόπουλος έχει το δικαίωμα να την εκποιήσει ή να τη διαθέσει όπως επιθυμεί..

Ο δεύτερος συμβαλλόμενος, Ευθύμιος Πετρόπουλος, δηλώνει ότι παρέλαβε στην κατοχή και κυριότητα της μέλλουσας συζύγου του όλα τα προαναφερόμενα αντικείμενα —

ρούχα, κοσμήματα, έπιπλα, σκεύη και λοιπά— καθώς και την περιγραφόμενη οικία με το χρέος των 410 δραχμών προς τον Γ. Ζηλιώτη, το οποίο αναλαμβάνει να εξοφλήσει και να άρει την υποθήκη.

    Έτσι, αναγνωρίζει ότι αναλαμβάνει από  τη μελλονύμφη του Ζωή το ποσό των 3.750 δραχμών ως προίκα.

    Τους υπενθύμισα τις διατάξεις του νόμου σχετικά με τη μεταγραφή του παρόντος και τις συνέπειες της παράλειψης αυτής.

Κατόπιν, συντάχθηκε το παρόν έγγραφο, το οποίο διαβάστηκε καθαρά και δυνατά, έγινε αποδεκτό και υπογράφηκε από όλους τους παρισταμένους, εκτός από τη Σταμουλιώ, σύζυγο του παπα-Δημήτρη Βησσαρίωνα, το γένος Χατζή Ιωάννη Τσαούση, η οποία δήλωσε ότι δεν γνωρίζει γράμματα.

Οι Μάρτυρες: Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος Πέτρος Γκανάς

 αλοιλενοι                                                                 
παπάς Δημήτριος Βησσαρίωνος                   
Ευθύμιος Πετρόπουλος

 

                                                   Ο Συμβολαιογράφος:
                                                  Αγαθάγγελος Ιωαννίδης

 

 

Ραδιοφωνικά διαφημιστικά μηνύματα για την Ελλάδα

 

-Παιδια, τώρα που τελειώσαμε την ενότητα της Γλώσσας,θα χωριστειτε σε ομάδες και θα γράψετε ραδιοφωνικά μηνύματα για να διαφημίσετε την Ελλάδα.

-Κυρια, μπορούμε να βάλουμε και ήχους;

Υ.Γ.Και κάπως έτσι ο Γιάννης "κελαιδαει" σαν πουλί και η Τατιάνα με την Ερασμεια κουνούν ρυθμικά μπουκαλάκια νερού για να αποδώσουν τον ήχο των κυμάτων.

https://www.youtube.com/watch?v=XHYyoAy5r4U

Δημιουργικές εργασίες στην Άννα του Κλήδονα του Δ.Αξιώτη

 Ης το μέρ

Ένα άλλο τέλος για την ηρωίδα του κειμένου μας φαντάστηκε ο Κωστής Δημακόπουλος (Β1) και μετά από πολλές δυσκολίες και ανατροπές η Άννα βρίσκει την ηρεμία. 

 Η  Άννα είναι ένα παιδί διαφορετικό από τα άλλα. Είναι ασχημούλα, χαζούλα, ονειροπαρμένη, αφελής και ευκολόπιστη. Δεν έχει φίλους και το μόνο πράγμα που ήθελε να κάνει  στη ζωή της ήταν να παντρευτεί. Ξεκινώντας από μία μικρή λαχτάρα, το όνειρο της Άννας μετατράπηκε σε ένα ατελείωτο κυνηγητό. Έπαιρνε μέρος σε έθιμα, σε παραδόσεις, αλλά κανένα σημάδι δεν της εμφανιζόταν. Επίσης έπαιρνε πολύ στα σοβαρά ότι  οι  γυναίκες η μόνη ασχολία που επιτρέπονταν να κάνουν ήταν να παντρευτούν. Πιεσμένη από εμάς  και από άλλους συγγενείς  γινόταν συνεχώς περίγελος από τα άλλα παιδιά.

«Ο κόσμος της έγινε εύθραυστος»  εξήγησε η μαμά της Άννας στον ψυχίατρο.

«Και τι την οδήγησε στο να  περιφέρεται από φούρνο σε φούρνο σε τέτοια κατάσταση εκατό χιλιόμετρα από το σπίτι της;» τη ρώτησε.

 « Όλα άρχισαν, όταν βρήκε ψίχουλα ψωμιού δίπλα από τον Κλήδονα με τη στάχτη, όπως είναι μέρος του εθίμου που σας εξήγησα πριν»

«Νόμιζε πως ήταν ένα σημάδι του ‘Αι -  Γιάννη ,ότι αυτός που θα παντρευτεί θα είναι φούρναρης. Αμέσως στολίστηκε με ό,τι είχε και δεν είχε και βγήκε στους δρόμους να βρει τον άντρα της ζωής της» είπε η μάνα και ένα δάκρυ κύλησε στο μάγουλο της.

«Θα γίνει καλά;» είπε μέσα από τα χείλη της

Ο  ψυχίατρος αναστέναξε και είπε «Αυτό θα το δούμε στην πορεία»

Η Άννα  τώρα κοιμόταν.’Εβλεπε φρικτούς εφιάλτες.’Εβλεπε  τον Αι- Γιάννη να την κοιτάζει και να γελάει. Εκείνη άρχισε να τρέχει με όλη της τη δύναμη στην αντίθετη κατεύθυνση. Ξαφνικά βρέθηκε στο φούρνο που έγινε το περιστατικό. Είχε μπει μέσα. Το καμπανάκι ακούστηκε βροντερά. Υπήρχαν δύο φουρνάρηδες. Ο ένας έβαζε τα ψωμιά και ο άλλος εξυπηρετούσε τους πελάτες στον πάγκο. Πλησίασε τον έναν, του έκλεισε το μάτι και τον χαιρέτησε χαριτωμένα. Εκείνος άρχισε να γελάει και να σχολιάζει  την εμφάνιση της. Ένιωσε οργή.Ένα τρέμουλο την έπιασε στα χέρια της. Η καρδιά της  χτυπούσε  δυνατά.Άρχισε  να ζαλίζεται.Ένιωθε τόσα συναισθήματα μαζί… φόβο, θυμό, ντροπή. ‘Ελεγε στον εαυτό της : «Είμαι ανίκανη, δεν θα καταφέρω τίποτα στη ζωή μου» Χωρίς για το σκεφτεί, τον χτύπησε με δύναμη στο πρόσωπο και τον έριξε κάτω.

 Την επόμενη στιγμή άρχισε να τρέχει κλαίγοντάς προς την έξοδο. Πριν προλάβει όμως να ανοίξει την πόρτα, κατέρρευσε και έχασε τις αισθήσεις της. Λίγες στιγμές αργότερα την  βρήκαν οι γονείς της και την πήγαν στο νοσοκομείο .Έτσι η  Άννα πήγε στο αναρρωτήριο  και αποκοιμήθηκε. Τώρα η Άννα σταμάτησε να  βλέπει εφιάλτες και έπεσε σε βαθύ ύπνο. Λίγες μέρες αργότερα ένιωθε πολύ καλύτερα. Είχε χαλαρώσει, ενώ οι γονείς της έρχονταν κάθε μέρα για υποστήριξη. Ο ψυχίατρος και οι  ψυχολόγοι  έκαναν  ερωτήσει και να καταλάβουν τι  της συμβαίνει ,γιατί δεν είχαν ξαναδεί ποτέ κάτι τέτοιο στην καριέρα τους. Αφού  η Άννα ηρέμησε κάπως,  πήρε αναρρωτική  άδεια και βγήκε έξω για λίγες μέρες.

     Καθώς βγήκε έξω από το κτίριο, είδε κάποιον να  την περιμένει στο δρόμο. Ήταν ο  Αναστάσης ,ο φιρφιρής. Έτρεξε προς το μέρος της και την αγκάλιασε. Η Άννα  έμεινε παγωμένη. Εκείνος τη ψιθύρισε « σε αγαπάω» Εκείνη αμέσως τον έσφιξε στην αγκαλιά της. Το μυαλό της ηρέμησε, η ψυχή της γαλήνεψε. Ο  κόσμος της ξαναφτιάχθηκε.

«Πάντα σε αγαπούσα, απλώς φοβόμουν να το παραδεχτώ στα άλλα παιδιά γιατί θα με κορόιδευαν οι μάγκες της παρέας. Με ανάγκασαν να κάνω κάτι πολύ κακό, μία πολύ κακή φάρσα. Στο τέλος τα φόρτωσαν  σε μένα. Για αυτό θέλω να σε ρωτήσω κάτι… εσύ με αγαπάς;» « ναι»  είπε η Άννα και  ξέσπασε σε κλάματα. Ο Αναστάσης την κράτησε στον  ώμο του. Οι γονείς της κοιτούσαν συγκινημένοι. 

Επιτέλους η Άννα είχε γίνει καλά.ς τη

ς και την αγκάλιασε εάν έμεινε παγωμένη εκείνος στη

Και συνεχίζουμε με το κόμικ που κάναμε στην τάξη από την Κάλλυ Βιτινιώτη (Β1)

Έκθεση φωτογραφίας Γ.Κατσάγγελου στη ΔΠΚ

 Έβρεχε σήμερα στην Καρδίτσα. Και εμείς είχαμε προγραμματίσει με το Γ4 εκπαιδευτική επίσκεψη στη Δημοτική Πινακοθήκη, όπου φιλοξενείται αυτή την περίοδο η έκθεση φωτογραφίας του Γιώργου Κατσάγγελου με τίτλο «Γυναίκες του Κόσμου».

Διασχίσαμε την πόλη με κουβέντες και γέλια (υπήρχαν τουλάχιστον 2-3 που προτιμούσαν να περπατούν στη βροχή από το να κάνουν μάθημα και αρκετοί που δεν είχαν δει ποτέ τους παρόμοια έκθεση). Η κυρία Γιαννέλου, η διευθύντρια της πινακοθήκης, κατάφερε να τους βάλει γρήγορα στο πνεύμα της συμμετοχικής περιήγησης. Στην αρχή βλέπουμε, συζητούμε, παρατηρούμε.

Και λίγο μετά χωρίζονται σε μικρές ομάδες. Στέκονται μπροστά σε μια φωτογραφία που τους «μιλάει». Αιτιολογούν γιατί την επέλεξαν, μιλούν για τα συναισθήματά που τους προκάλεσε, βάζουν τίτλο, αναγνωρίζουν πρόσωπα, εκφράσεις, στιγμές, φαντάζονται ιστορίες. Μιλούν για τη θέση της γυναίκας στον κόσμο.

Παρουσιάζουν τις ιστορίες τους με αυτοπεποίθηση, εισπράττουν χειροκροτήματα και εμείς εκπλησσόμαστε για άλλη μια φορά.

Όταν φύγαμε από την πινακοθήκη, ο ήλιος είχε ξαναβγεί...